afgelopen jaar heb ik het weer een paar keer meegemaakt: een rider is een soort van richtlijn die je maakt als je met je bandje ergens op een festivalletje gaat spelen, daar staan wat dingen wie we graag willen, maar ook dingen die we absoluut niet willen. Deze lijst maak ik per band en is afgestemd op wat de band nodig heeft om voor het publiek een goeie show te verzorgen. Dit doe ik in overleg met het management, want uiteindelijk bepalen zij hoe "streng" de rider wordt.
maar als er staat dat we GEEN Allen & Heath willen, dat er een monitortafel moet zijn, omdat er een monitortechnicus meekomt, dat de show gemiddeld 100db(a) zal zijn gemeten bij de FOH tafel en dat je om ellende te voorkomen ook je eigen effectenrackje meeneemt, wil dat NIET zeggen dat je een Yamaha LS9 mag neerleggen bij de FOH, en vandaaruit ook de monitors kan gaan doen. En als je die mensen van de facilitaire firma dan belt om het uit te leggen vinden ze je rider belachelijk (terwijl de betreffende band toch echt al gouden platen aan de muur heeft hangen), en je bent een zeikerd, en weet ik wat nog meer allemaal. ("het klinkt hier altijd goed, we doen het al jaren zo")...
dan probeer ik uit te leggen dat de organisatie dan toch echt de lijsten niet had moeten ondertekenen en dat we zeker niet komen spelen als het niet geregeld wordt. Ook breng ik hiervan het management en het boekingskantoor op de hoogte.
ik denk dan: wat wordt er toch veel geprutst. het hoeft toch niet altijd een XL3/XL4 te zijn met weet ik wat voor merk speakersysteem, en in overleg is er echt wel heel veel mogelijk, maar een soort van kwaliteitsstandaard mag toch wel voor bands met airplay, op pinkpop, lowlands en parkpop hebben gespeeld, en die een organisatie veel geld kosten om te boeken. waarom wordt er dan op geluid (en licht ook) zovaak bezuinigd?? Het gaat ten koste van de kwaliteit.
en riders... worden die eigenlijk wel gelezen en serieus genomen?
wat denken jullie daarvan, en hoe ga je daarmee om als je hier, net als ik, een paar keer per jaar mee te maken krijgt?
groeten Mike
maar als er staat dat we GEEN Allen & Heath willen, dat er een monitortafel moet zijn, omdat er een monitortechnicus meekomt, dat de show gemiddeld 100db(a) zal zijn gemeten bij de FOH tafel en dat je om ellende te voorkomen ook je eigen effectenrackje meeneemt, wil dat NIET zeggen dat je een Yamaha LS9 mag neerleggen bij de FOH, en vandaaruit ook de monitors kan gaan doen. En als je die mensen van de facilitaire firma dan belt om het uit te leggen vinden ze je rider belachelijk (terwijl de betreffende band toch echt al gouden platen aan de muur heeft hangen), en je bent een zeikerd, en weet ik wat nog meer allemaal. ("het klinkt hier altijd goed, we doen het al jaren zo")...
dan probeer ik uit te leggen dat de organisatie dan toch echt de lijsten niet had moeten ondertekenen en dat we zeker niet komen spelen als het niet geregeld wordt. Ook breng ik hiervan het management en het boekingskantoor op de hoogte.
ik denk dan: wat wordt er toch veel geprutst. het hoeft toch niet altijd een XL3/XL4 te zijn met weet ik wat voor merk speakersysteem, en in overleg is er echt wel heel veel mogelijk, maar een soort van kwaliteitsstandaard mag toch wel voor bands met airplay, op pinkpop, lowlands en parkpop hebben gespeeld, en die een organisatie veel geld kosten om te boeken. waarom wordt er dan op geluid (en licht ook) zovaak bezuinigd?? Het gaat ten koste van de kwaliteit.
en riders... worden die eigenlijk wel gelezen en serieus genomen?
wat denken jullie daarvan, en hoe ga je daarmee om als je hier, net als ik, een paar keer per jaar mee te maken krijgt?
groeten Mike
.
Comment