L.s.
Met enige verbazing hebben wij jullie discussie op het forum gevolgd. Omdat blijkt dat er toch nog veel onduidelijk is proberen wij wat opheldering te geven. Het blijft een lastige en complexe materie.
Trussen worden door regelgevende instanties nog immer beschouwd als een aluminium constructie deel en
niet als een hijs- of hefmiddel.
Een TÜV keuring op een truss zegt alleen maar dat de berekening voor deze truss is gecontroleerd en dat er door de TÜV een praktijk test is uitgevoerd. Deze test bestaat uit het aanbrengen van een belasting van 1,5 x de opgegeven belasting voor die truss. De truss mag hierbij niet (blijvend) vervormen.
Deze zogenoemde Bauart prüfung geld alleen maar voor rechte trussen die aan twee uiteinden vrij bewegend opgehangen of opgelegd zijn. De ligger mag worden opgebouwd uit meerdere truss lengte delen.
Zodra de truss wordt verbonden met hoekstukken of andere constructie delen ontstaat een samengestelde constructie en geld deze Bauart prüfung niet meer.
Officieel moet van iedere constructie een berekening worden gemaakt waarbij de gekeurde truss berekening wel als grondslag mag dienen. Veel mensen zullen zeggen "dat is onmogelijk, geen klant die dat betaalt". Helaas is het toch zo.
Een voorbeeld: Van stalen profielen kun je in tabellenboeken alle waardes op zoeken. Als je er nu een opslagloods van bouwt maakt een constructeur een berekening.............. waarom niet bij truss-constructies?
Een TÜV keur is geen vrijbrief.
De TÜV hanteert de DIN 4113 (aluminium constructies) als grondslag voor haar berekeningen. Je zou zeggen dat een berekening dan immer dezelfde uitkomst heeft? Dit is echter niet het geval. Dit komt door verschillen in interpretaties en aannames. Voor de duidelijkheid geef ik hier een aantal factoren die van invloed kunnen zijn:
· Is het eigengewicht van de truss meegenomen in de berekening?
· Is er een wel een vermeerdering van 15% voor de doorbuiging meegerekend voor het feit dat een truss een vakwerk is en geen massief profiel?
· Is er gerekend met buiging in de borgpen?
· Welke legering is gebruikt?
· Zijn de koppelingen wel meegenomen in de berekening?
Dit alles staat niet vermeld op een TÜV certificaat. Het is bijna niet mogelijk om producten te vergelijken als deze kennis niet aanwezig is. Navraag doen is dus de enige oplossing.
Prolyte pleit al jaren voor een standaardisatie. Het probleem hierbij is dat dit nog al wat aanpassingen binnen de TÜV organisatie zelf vergt, een moeizaam proces.
Voor de handhaving van de Bauart prüfung wordt Prolyte op regelmatige basis gecontroleerd door de TÜV. Daarnaast moet Prolyte aan een aantal voorwaardes voldoen:
· Alle gebruikte materialen moeten worden ingekocht met een 3.1b certificaat (getest op sterkte en op chemische samenstelling)
· De materialen moeten onder Ü-zeichen worden geleverd (Iets waaraan Engelse fabrikanten overigens niet hoeven te voldoen omdat engelse alumnium leveranciers dit keurmerk niet hebben )
· Alle lassers en de lasprocedures moeten gecertificeerd zijn
Als een fabrikant roof systemen levert voor de Duitse markt komt er een eis bij die inhoud dat het bedrijf een zogenoemd: "Eignungsnachweiß" of een "Überwachungsvertrag" moet hebben met een keurende instantie.
Bijvoorbeeld de TÜV of een SLV. Prolyte heeft zo’n contact.
Voor meer informatie over CE en TUV verwijs ik naar onze website: www.prolyte.com/technet.
Ik hoop wat onduidelijkheid en onwetendheid te hebben weggenomen. Overigens is het zo dat de hierboven genoemde zaken gelden voor iedere truss fabrikant . Mochten er nog vragen dan zijn wij bereikbaar via onze web-site of telefonisch onder 0594-851515.
Namens Prolyte,Marc Hendriks
Comment