levensverwachting drive in

[R. den Ridder]

Mijn verhaal wijkt echt af van de meeste verhalen hier, toen ik dus ook dat basisschool stadium had doorlopen heb ik besloten een aantal jaren te gaan sparen (een krantenwijk verdient niet zo veel).

Toen vervolgens mijn opa helaas overleed heb ik dat geld, samen met een deeltje van mijn erfenis, gestoken in 2 218's en een controller, en me vervolgens zo ingekocht bij een drive-in show, toen was ik 17.

Ondertussen zijn we een klein verhuurbedrijf geworden, en ben ik 23, met gezonde groeipotentie, terwijl mijn maten welke zo graag achter de knoppen stonden op schoolfeestjes nu op de bank zitten bij hun vriendin met een hoop oud hout in de schuur en , heel stoer, een JB classic9 tussen d'r stereo, welke ze uit nostalgisch oogpunt weigeren te verkopen.

Investeren in de toekomst garandeert volgens mij ook een toekomst.

groeten,
Ralph

[-Aart-]

Tsja, Ik denk dat het verhaal best vaak zal kloppen...

Voordat ik ging studeren heb ik, met voornamelijk zelfgebouwde apparatuur, nog een paar keer een feestje `gedaan'. Moet er nu niet meer aan denken, maar heb wel lol gehad (en er wat van geleerd).
Ben daarna terechtgekomen bij een studentenvereniging, Catena, (bestaat deze maand pricies 50 jaar ) waar ik wat professioneler spul heb leren waarderen.
De laatste 10 jaar is er hier vrijwel continue geiinvesteerd in apparatuur, niet alleen licht en geluid maar b.v. ook PC's, videoprojector etc.
Gelukkig wordt er over het algemeen veel gepraat en nagedacht voordat de ALV een aankoop goedkeurt. Rotzooi maakt dan meestal weinig kans.
Het is natuurlijk erg leuk op eigen feesten, maar trekt ook redelijk wat verhuringen van onze zaal aan. Ik heb het idee dat we met het geld daarvan een behoorlijk deel van de afschrijvingen kunnen betalen.