Ik heb altijd standaard een compressor geinsert op vocalen. Niet omdat ik geen vertrouwen heb in de artiest, maar simpelweg omdat er veel meer factoren meespelen die bepalen of de vocaal overeind blijft in een bepaalde situatie.
De vocalist kan dan een goede performance bieden... kan de band dat ook? Zij moeten tenslotte samen een verhaaltje vertellen en soms (meestal) willen ze dat op het zelfde moment doen. En wat dacht je van nare zalen waar de galmtijd erg lang is? Een harde uitschieter van de vocalist en je hebt een galm die een bepaalde tijd jouw mix maskeert. Of pratend/schreeuwend publiek dat kennelijk niet is gekomen om te luisteren naar de band, maar om te zuipen en te brallen. Jouw dynamisch bereik tussen "lekker en verstaanbaar" en "te hard" is dan vrij klein.
Veel "professionals" hebben het altijd over dynamiek. Ik heb een pleurishekel aan die term. Niet aan het fenomeen dynamiek, maar aan de term die ten onrechte wordt gebruikt. Mensen moeten zich eens verdiepen in geluidsontwerp en de emotionele waarde van geluid. Als FOH mixer heb ik echt geen flikker aan een instrument of vocalist met een geweldige dynamiek. Ik heb ook nog een drumstel en een bassist en een gitarist die gewoon lekker door blijven meppen en harken. Alles moet vooral hoorbaar en prettig in de mix liggen en dynamiek is kansloos als de rest van de muzikanten (of de zaal, of de bezoekers) daar geen ruimte voor maken.
Ga eerst eens nadenken over "intentie". Als je zacht zingt, heb je een andere intentie als dat je gaat schreeuwen. In filmmixage (ben ik in afgestudeerd) luister je vooral naar de intentie van geluiden en dynamiek is ondergeschikt aan de vraag "wat wil ik bereiken met dit geluidsontwerp en hoe ga ik dat het beste duidelijk maken aan de luisteraar?". Het maakt dan echt geen ene moer uit hoeveel tools je gebruikt om dat doel te bereiken. Al laat je tachtig buizencompressors aanrukken... kan me geen zier schelen... Je wilt iets vertellen met geluid en dat ga je doen. Punt. Intentie is het sleutelwoord.
Nog even over dynamiek en intentie... Als je harder slaat op een snare, of je blaast harder op een trompet, of je plukt een snaar harder, dan heb je in eerste instantie een harder geluid. Belangrijker is echter dat je het karakter (de intentie) van het geluid verandert. Dat verschil in karakter (intentie) maakt de emotionele drive van muziek (en geluid in het algemeen). Jouw taak als FOH mixer is om die intentie op een perfecte wijze over te brengen op het publiek.
Mijn mening is dat alle muzikanten op het podium bezig zijn om een verhaal te vertellen, en het enige wat zij willen is dat jij hun verhaal hoorbaar maakt. De enige manier om te verzekeren dat alle muzikanten hun verhaal kunnen blijven vertellen, is om ze hoorbaar te houden in de mix. Compressie is GEEN afbreuk aan dynamiek, maar juist een prachtig hulpstuk om ruimte te maken voor een verstaanbaar muzikaal verhaal. Intentie is iets wat de muzikanten maken door het op verschillende wijzen bespelen van hun instrument en jij gaat dat verhaal vorm geven met je hulpstukken (EQ, dynamics) en je emotionele betrokkenheid bij de muziek. Die solo kun je er handmatig bovenop leggen en dat is de reden dat geluidstechnici altijd zullen blijven bestaan, want dat is iets emotioneels wat niet door een apparaat kan worden bepaald.
Ik ben te vaak scheef aangekeken op festivals door technici die het bijna ***slastering vonden dat ik zware compressie op een sax gebruikte bij jazzkwartetjes. Als je dan na de gig in de kleedkamer van alle muzikanten hoort dat de organisatie en het publiek vonden dat jullie het beste geluid van de avond hadden, dan weet je waar je het voor doet: de mensen die geld betalen om te komen luisteren naar een optreden, en niet voor de saxofonist of de aanwezige techneuten die zo hun ideeën hebben over hoe je iets moet aanpakken. Jij bent als FOH mixer een mooi geheel aan het maken van alle ingrediënten en of je dat nu doet met twee Behringer composers of een rack met sjieke buizencompressors maakt niet uit... Jij maakt iets waar de mensen blij mee zijn en dat is je functie.
Soms kom je technici tegen die met een Mackie 1604 een prachtmix bouwen, en de volgende act staat met een H2000 te pronken maar klinkt verschrikkelijk...
Enfin. We dwalen af. Ehm.. Ga voor de DBX, niet voor de Alesis. Geloof me.
De vocalist kan dan een goede performance bieden... kan de band dat ook? Zij moeten tenslotte samen een verhaaltje vertellen en soms (meestal) willen ze dat op het zelfde moment doen. En wat dacht je van nare zalen waar de galmtijd erg lang is? Een harde uitschieter van de vocalist en je hebt een galm die een bepaalde tijd jouw mix maskeert. Of pratend/schreeuwend publiek dat kennelijk niet is gekomen om te luisteren naar de band, maar om te zuipen en te brallen. Jouw dynamisch bereik tussen "lekker en verstaanbaar" en "te hard" is dan vrij klein.
Veel "professionals" hebben het altijd over dynamiek. Ik heb een pleurishekel aan die term. Niet aan het fenomeen dynamiek, maar aan de term die ten onrechte wordt gebruikt. Mensen moeten zich eens verdiepen in geluidsontwerp en de emotionele waarde van geluid. Als FOH mixer heb ik echt geen flikker aan een instrument of vocalist met een geweldige dynamiek. Ik heb ook nog een drumstel en een bassist en een gitarist die gewoon lekker door blijven meppen en harken. Alles moet vooral hoorbaar en prettig in de mix liggen en dynamiek is kansloos als de rest van de muzikanten (of de zaal, of de bezoekers) daar geen ruimte voor maken.
Ga eerst eens nadenken over "intentie". Als je zacht zingt, heb je een andere intentie als dat je gaat schreeuwen. In filmmixage (ben ik in afgestudeerd) luister je vooral naar de intentie van geluiden en dynamiek is ondergeschikt aan de vraag "wat wil ik bereiken met dit geluidsontwerp en hoe ga ik dat het beste duidelijk maken aan de luisteraar?". Het maakt dan echt geen ene moer uit hoeveel tools je gebruikt om dat doel te bereiken. Al laat je tachtig buizencompressors aanrukken... kan me geen zier schelen... Je wilt iets vertellen met geluid en dat ga je doen. Punt. Intentie is het sleutelwoord.
Nog even over dynamiek en intentie... Als je harder slaat op een snare, of je blaast harder op een trompet, of je plukt een snaar harder, dan heb je in eerste instantie een harder geluid. Belangrijker is echter dat je het karakter (de intentie) van het geluid verandert. Dat verschil in karakter (intentie) maakt de emotionele drive van muziek (en geluid in het algemeen). Jouw taak als FOH mixer is om die intentie op een perfecte wijze over te brengen op het publiek.
Mijn mening is dat alle muzikanten op het podium bezig zijn om een verhaal te vertellen, en het enige wat zij willen is dat jij hun verhaal hoorbaar maakt. De enige manier om te verzekeren dat alle muzikanten hun verhaal kunnen blijven vertellen, is om ze hoorbaar te houden in de mix. Compressie is GEEN afbreuk aan dynamiek, maar juist een prachtig hulpstuk om ruimte te maken voor een verstaanbaar muzikaal verhaal. Intentie is iets wat de muzikanten maken door het op verschillende wijzen bespelen van hun instrument en jij gaat dat verhaal vorm geven met je hulpstukken (EQ, dynamics) en je emotionele betrokkenheid bij de muziek. Die solo kun je er handmatig bovenop leggen en dat is de reden dat geluidstechnici altijd zullen blijven bestaan, want dat is iets emotioneels wat niet door een apparaat kan worden bepaald.
Ik ben te vaak scheef aangekeken op festivals door technici die het bijna ***slastering vonden dat ik zware compressie op een sax gebruikte bij jazzkwartetjes. Als je dan na de gig in de kleedkamer van alle muzikanten hoort dat de organisatie en het publiek vonden dat jullie het beste geluid van de avond hadden, dan weet je waar je het voor doet: de mensen die geld betalen om te komen luisteren naar een optreden, en niet voor de saxofonist of de aanwezige techneuten die zo hun ideeën hebben over hoe je iets moet aanpakken. Jij bent als FOH mixer een mooi geheel aan het maken van alle ingrediënten en of je dat nu doet met twee Behringer composers of een rack met sjieke buizencompressors maakt niet uit... Jij maakt iets waar de mensen blij mee zijn en dat is je functie.
Soms kom je technici tegen die met een Mackie 1604 een prachtmix bouwen, en de volgende act staat met een H2000 te pronken maar klinkt verschrikkelijk...
Enfin. We dwalen af. Ehm.. Ga voor de DBX, niet voor de Alesis. Geloof me.






Een compounder kost 2x zoveel als een dbx 166. Dan is hij hopelijk ook beter.

Comment