Ik heb net twee héle oude foto's bij ouders gevonden. Dus hier in hoe het begon:
dit was vlak na het opbouwen een geposeerde foto. Voor een optreden in 1982 met mijn eerste bandje in de kleine zaal van korzo. Het theater was net gekraakt volgens mij en links kun je nog net zien hoe de stoppenkast van rond de oorlog open en bloot naast het toneel zat. <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> Wij waren in het proces een eerste PA op te bouwen en voor het mid gebruikten we nog de oude zangspeaker waar het hoog uit was gefrituurt...<img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle>
In die tijd zag je nog zelden ergens op kleinere podia monitors en wij hadden die dus al helemaal niet.
Het vermogen was het verwoestende getal van 2x300 watt met zelfbouwshit (ook de basgitaar installatie was zelfbouw trouwens) We knutselden in die tijd van alles zelf in elkaar wegens geldgebrek. Van Wahpedalen tot zelfgebouwde mixer+versterkers. Eigelijk ben ik daar pas halverwege de MTS mee gestopt. Uiteindelijk versterkten we trouwens toch alleen de zang/toetsen/kickdrum dus het totaalvolume was sowiso al niet hoog. We hebben ons wel he-le-maal gek gesjouwd in die tijd. Een crew was er met die bergen rotzooi niet bij
De splinternieuwe (net in de winkels) DX9, de goedkope versie van de DX7, was geleend. En klonk helemaal K*T. Normaal gebruikten we een hohner pianet-P maar in die tijd was er een enorme Hype over die DX-serie. Dat het de ultieme sound was en alles kon enzovoort. Toevallig konden we dit ding lenen van iemand met geld teveel die hem had gekocht om eens te leren toetsenspelen. En je had onze verbazing moeten zien toen dat ding van f3500,- slechter klonk dan een hohner van f400,- HAHAHAHAHAHAHA (wijze les geweest)
Als je van blad kan spelen kom je op vreemde plaatsen terecht. Op allemaal jazzpodia bijvoorbeeld. Ik interesseerde me eigelijk geen reet voor jazz maar je kon er naast je bandje behoorlijk schnabbelen. En als scholier gaan je mores dan snel overboord. <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle>
Dit was een beetje aan het einde van die periode. Met het ferry roberts quartet op North sea 1988. (we waren NIET met vier man in dat quartet trouwens hahahaha heerlijke tijden)
lekker belangrijk!
dit was vlak na het opbouwen een geposeerde foto. Voor een optreden in 1982 met mijn eerste bandje in de kleine zaal van korzo. Het theater was net gekraakt volgens mij en links kun je nog net zien hoe de stoppenkast van rond de oorlog open en bloot naast het toneel zat. <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> Wij waren in het proces een eerste PA op te bouwen en voor het mid gebruikten we nog de oude zangspeaker waar het hoog uit was gefrituurt...<img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle> <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle>
In die tijd zag je nog zelden ergens op kleinere podia monitors en wij hadden die dus al helemaal niet.
Het vermogen was het verwoestende getal van 2x300 watt met zelfbouwshit (ook de basgitaar installatie was zelfbouw trouwens) We knutselden in die tijd van alles zelf in elkaar wegens geldgebrek. Van Wahpedalen tot zelfgebouwde mixer+versterkers. Eigelijk ben ik daar pas halverwege de MTS mee gestopt. Uiteindelijk versterkten we trouwens toch alleen de zang/toetsen/kickdrum dus het totaalvolume was sowiso al niet hoog. We hebben ons wel he-le-maal gek gesjouwd in die tijd. Een crew was er met die bergen rotzooi niet bij
De splinternieuwe (net in de winkels) DX9, de goedkope versie van de DX7, was geleend. En klonk helemaal K*T. Normaal gebruikten we een hohner pianet-P maar in die tijd was er een enorme Hype over die DX-serie. Dat het de ultieme sound was en alles kon enzovoort. Toevallig konden we dit ding lenen van iemand met geld teveel die hem had gekocht om eens te leren toetsenspelen. En je had onze verbazing moeten zien toen dat ding van f3500,- slechter klonk dan een hohner van f400,- HAHAHAHAHAHAHA (wijze les geweest)
Als je van blad kan spelen kom je op vreemde plaatsen terecht. Op allemaal jazzpodia bijvoorbeeld. Ik interesseerde me eigelijk geen reet voor jazz maar je kon er naast je bandje behoorlijk schnabbelen. En als scholier gaan je mores dan snel overboord. <img src=icon_smile_big.gif border=0 align=middle>
Dit was een beetje aan het einde van die periode. Met het ferry roberts quartet op North sea 1988. (we waren NIET met vier man in dat quartet trouwens hahahaha heerlijke tijden)
lekker belangrijk!
)
Comment